Spijkerkwarts


In 2010 begint P22 met de productie van Spijkerkwarts. Spijkerkwarts verkent en doorbreekt de grenzen tussen publiek, spelers, theatermakers en financiers. Iedereen die wil meedoen krijgt een of meer rollen. Er is plaats voor honderden spelers, musici, dansers, tijdelijk theaterdirecteuren, regisseurs, componisten, choreografen, begeleiders en vrijwilligers in andere rollen. De eerste Spijkerkwarts bestaat uit 24 scènes in 4 routes langs 24 tijdelijke theaters in het Spijkerkwartier in Arnhem.

Nieuw leven in het Spijkerkwartier
Het Spijkerkwartier is na 1850 gebouwd als eerste stadsuitbreiding van Arnhem. De wijk heeft altijd een grote aantrekkingskracht gehad op pioniers en immigranten. Er wonen relatief weinig gezinnen. Meer dan 80% bestaat uit stellen en alleenstaanden. Ook zijn er veel zorgwoningen.
De meeste mensen wonen maar kort in het Spijkerkwartier. Ieder jaar vertrekt bijna een kwart en komen er evenveel nieuwe bewoners bij.
Tussen de studenten en kamerbewoners woont een kleine kern van mensen die in het Spijkerkwartier zijn geboren. Zij waren het die dertig jaar geleden, toen prostitutie en heroïnehandel het straatbeeld bepaalden, de barricaden op gingen voor de leefbaarheid van de wijk. Deze groep vormt het sociale fundament van de wijk.
Latere generaties bewoners hebben zich minder gebonden. Daardoor leven de meeste bewoners langs elkaar heen. Dat is ook te merken aan de winkels. Op een enkele uitzondering na heeft iedere winkel en ieder café of koffiehuis een eigen klantenkring.
Bij de productie van Spijkerkwarts is ingezet op diversiteit. Het doel was om nieuwe ontmoetingen en verbindingen te stimuleren. Daarom is bij de casting gericht gezocht naar deelnemers uit zoveel mogelijk uiteenlopende bewonersgroepen, buurten, woningtypes en -groottes, leeftijden en culturele werelden. Door gericht aan te kloppen bij specifieke winkels en woningen is het gelukt om het project de gewenste breedte en diversiteit te geven en nieuwe verbindingen te laten ontstaan.
De deelnemende studenten, de Iraanse kruidenier, de Koerdische kapper, de gepensioneerde kunstschilder, de forenzen (met dagelijks werk in Den Haag en Amsterdam), de eigenaar van het “stadspaleis” en de andere acteurs en locatie-eigenaren zouden elkaar zonder Spijkerkwarts niet snel hebben ontmoet.
Oude bewoners zijn met nieuwkomers in een scène gecast. Zij hebben samen gerepeteerd, elkaars woning of winkel bezocht, en samen met meer dan 1500 andere bewoners in kleine groepjes kijkend en kletsend door de wijk gelopen. Ook hebben zij een aantal keren het buurtcentrum bezocht, waar de meesten nog nooit binnen waren geweest. Sommigen meldden zich meteen aan als vrijwilliger in het buurtcentrum.
De 24 publieksbegeleiders, die tijdens de voorstellingen als gids met het publiek meeliepen, zijn vooral geworven onder nieuwkomers in de wijk. Mensen die er nog niet lang wonen, of door drukke werkzaamheden hun woonomgeving nog nauwelijks hadden leren kennen. Gewapend met de detailkaart van de voorstellingsroutes konden zij de wijk doelgericht verkennen. Lopend van locatie naar locatie kwamen zij op plaatsen die zij anders niet snel zouden hebben gevonden. Nu deze plaatsen door de theatrale verbinding een extra betekenis hebben gekregen, kunnen zij blijven fungeren als vertrouwde ankerpunten voor toekomstige ommetjes door de wijk.
Door op straat mensen aan te spreken en met een eerste groep vrijwilligers huis aan huis flyers te bezorgen wist de wijkproducent de komst van Spijkerkwarts snel bekend te maken.
De sociale mediacampagne via Twitter, emailnieuwsbrieven en artikelen in de wijkkrant hielp om belangstellenden in de wijk te wijzen op het programma.
Gedurende de voorbereidingen kwam al een hele reeks nieuwe ontmoetingen tot stand. De acteurs gingen samen op de foto en hielpen mee om de speciaal gemaakte makelaarsborden op te hangen. Acteurs van de ene scène hielpen mee met de opbouw van andere scènes. Dat had een zichtbaar verbindend effect. Mensen gingen elkaar op straat groeten en liepen regelmatig een straatje om elkaars locatie te bekijken.
Daardoor ontstond een uitstekende voedingsbodem voor de kaartverkoop. Alle kaarten werden al in de voorverkoop verkocht, vooral aan wijkbewoners die waren getipt door hun buren.
De productie was ook gericht op revitalisatie van oude verbanden. Zo is een groep bewoners die in de jaren tachtig samen op dansles was geweest weer bij elkaar gebracht voor een spraakmakende balkonscène.
Voor het publiek was Spijkerkwarts ook een sociale activiteit. Ruim 95% van het publiek kwam als groep. Er kwamen meer groepen van drie of meer (53%) dan stellen (43%). Maar liefst 40% kwam met een groep van vier of meer.
Spijkerkwarts leeft in de wijk. Mensen herkennen elkaar op straat, zwaaien, zeggen hoi en maken nieuwe afspraken. Tijdens de voorbereidingen en de voorstellingen werden veel deelnemers op straat aangesproken met de vraag wat er gaande was. Daarbij gingen steeds meer mensen over Spijkerkwarts praten, ook als zij er niet zelf bij waren geweest.
Bezoeker: “Het was een belevenis. Ik ken de wijk heel goed, maar ging die toch met andere ogen bekijken. Onderweg loop je te praten met mensen die je niet kent. In zo´n klein groepje heb je snel contact. Het is een sociaal gebeuren. Spijkerkwarts is wat je deelt met elkaar. Dat je samen door een wijk loopt die leeft. Dat je samen geniet en je belevenissen deelt.”
“Kunst kan je raken, maar op deze manier kun je dat delen. De gezamenlijkheid van het wandelen. De publieksbegeleiders die weten waar ze het over hadden. Dat geeft vertrouwen. Die kleine groepjes verhogen de intimiteit. Je zit midden in de voorstellingen. Gewoon aan tafel. Ik kreeg een paar keer tranen in mijn ogen en zag dan dat anderen dat ook hadden. Dan komt er vanzelf een glimlach. Dat is het mooiste wat er kan gebeuren.
Het was ook erg leuk om na afloop met de mensen na te praten in de Lommerd. Je weet dat al die mensen iets hebben beleefd. Dat deel je en dat maakt dat het nog meer een geheel wordt.”
Bezoeker: “Je komt op plaatsen waar je anders niet komt. Je ziet de grote verschillen tussen hoe de mensen wonen. Dat is heel bijzonder. Je voelt je welkom in de straat. Je praat over hoe het is om daar te wonen. Daarmee heeft de wijk meer gezicht gekregen.”
Bezoeker: “Ik woon hier al veertien jaar. En dan is het fantastisch om door allerlei steegjes te lopen die je helemaal niet kent. Het heeft me heel erg geraakt. Dit is nu mijn wijk, hier woon ik. Ik ben trots op mijn buurt.”
Publieksbegeleider: “Ik ben hier net komen wonen. Publieksbegeleider zijn gaf mij de mogelijkheid om echt door de hele wijk te wandelen. Het is spannend, omdat je dingen ziet die voor iedereen nieuw zijn. En tegelijkertijd probeer je ook al dingen aan mensen te vertellen, zo van ‘dit is mijn wijk’.
Ik zat van de week op mijn stoepje te eten en toen ging het de hele tijd van ‘hoi, hoi, hoi’. Je herkent die mensen en dan groet je. Ik ken u veel meer mensen. Ik wil niet meer uit deze wijk verhuizen.”
Publieksbegeleider: “Ik woon hier pas sinds maart. Onze buren hadden verteld dat hier zoveel verschillende mensen wonen. Daar was ik heel benieuwd naar. Ik heb heel veel mensen ontmoet. Als ik nu de deur uit ga, zie ik allemaal bekende gezichten. Ik kan ze groeten. En van verschillende mensen heb ik een telefoonnummer. Ik kwam elke dag met enthousiaste verhalen thuis en nu wil mijn man volgende keer ook meedoen.”
Locatie eigenaar (meubelzaak): “Wij zitten hier al 35 jaar. Door de uitstraling van mijn zaak zie ik hier weinig mensen uit de buurt. En nu bood ik op een hele hoop mensen de mogelijkheid om ook eens bij ons binnen te kijken. We hebben veel nieuwe contacten gemaakt. Ook met de andere mensen hier in de buurt die hun huis beschikbaar hebben gesteld voor een scène.”
Eigenaar locatie (Iraanse kruidenier): “Als er een herhaling komt, doe ik weer mee. Het is geen politiek of commercieel project. Het is een sociaal proces. Dat is goed voor de buurt en voor de verschillende mensen.”
Locatie eigenaren: “Het leek ons leuk om de buurt te leren kennen. Die kleinschalige opzet sprak ons aan. De acteurs die bij ons kwamen spelen hebben we heel goed leren kennen. En via de optredens en de borrel na afloop kennen we nu veel meer mensen in de wijk.”
Locatie eigenaar: “Ik woon hier al dertig jaar. Ik ben op heel veel plaatsen gekomen waar ik anders nooit kom. Zo leer je de buurt op een hele andere manier kennen. Als ik nu een acteur zie, zeg ik hoi. Nu loop ik toch weer anders door de buurt.”
Acteur: “ Ik woon hier pas vijf jaar. Het was heel leuk om samen met anderen uit de buurt, die je nog niet kent, een artistiek idee uit te werken. We hebben ook veel gepraat met andere acteurs. Je gaat anders kijken naar je omgeving. Ik loop nu anders door de buurt.”
Acteur: “Je komt op een andere manier met je buurtbewoners in aanraking. Ook mensen die je niet of nauwelijks kent. Wat het bijzonder maakt is dat je deel uitmaakt van een groot project. Er ontstaat een dorps karakter. Aan het einde loop je met zijn allen naar het buurthuis. Dat doe je bij andere voorstellingen niet. Dit was echt iets gezamenlijks.”
Acteur: “Ik deed vooral mee om meer contact in de wijk te krijgen. Je krijgt er heel veel energie van. Er komt levendigheid in de wijk. Het wordt minder anoniem. Je zag ook dat mensen op straat en in koffiehuizen mee gingen kijken. Die vroegen wat er ging gebeuren. Die doen de volgende keer ook mee.”
Ook de buren kijken mee: “De hele straat heeft meegekeken. Het leefde. Dat kwam ook door de borden die overal hingen. Daar had iedereen het over.”
Zelfs omstanders werden geraakt: “Ik zag vanaf een terras wat er gebeurde in de straat. Dat wilde ik wel meemaken. Ik heb meteen acht kaarten besteld voor de reprise. Ik vertelde het aan een vriend van mij uit het dorp, die is net gescheiden en die wil nu in het Spijkerkwartier wonen.”
“Je moet zoeken naar wat mensen in huis hebben. Dat weten ze zelf ook niet. Het is intensief, maar de ervaring is fijn. Je ziet het bijzondere van de mensen. Het is heel leuk als ze hun weg vinden. Je bouwt ook een hele band op. Ik zwaai nu de hele dag door de buurt.”

Cultu

Cultureel ondernemen door versterken sociale infrastructuur
Het Spijkerkwartier wordt het co-creatie laboratorium voor cultureel ondernemerschap waarin P22 experimenteert met nieuwe manieren van werken. Bewoners en ondernemers in de wijk krijgen de kans nieuwe voorstellingen mogelijk te maken door theaterruimte aan te bieden en aandelen van nieuwe producties te kopen. P22 maakt alle voorbereidingen zichtbaar op de projectwebsite en werft correspondenten die de voortgang ook delen via de wijkkrant en andere lokale media. De combinatie van informatiebijeenkomsten en projectwebsite brengt het project al in een vroeg stadium tot leven, zorgt voor binding tussen spelers, begeleiders en publiek en staat model voor de sociale infrastructuur van vele volgende projecten.
Al maanden van te voren delen de deelnemers hun ideeën en ervaringen. Hierdoor zijn de voorstellingen ver voor de première al uitverkocht. P22 nodigt vertegenwoordigers van andere wijken en buurthuizen uit om te komen kijken. Omdat de honderden spelers de voorstellingen zelf niet kunnen zien zorgt P22 voor open repetities, een dagelijkse meet&greet, een “kijk naar je eigen route”, een Afterparty en andere activiteiten die bijna vanzelfsprekend eindigen met de vraag “Wanneer mogen we weer?”. De 200 vrijwilligers van Spijkerkwarts ontvangen een nominatie voor de Burgemeester Drijberprijs. Op basis daarvan volgt een hele reeks nieuwe projecten in Arnhem West, Burgemeesterswijk, Geitenkamp, Arnhem Zuid en in andere steden.
Spijkerkwarts brengt ook mensen op de been die anders niet naar het theater zouden gaan. Spijkerkwarts brengt het eerste jaar 1.500 bewoners, een kwart van de wijk, in beweging en krijgt in 2012 een vervolg op 24 nieuwe locaties. Zo geven de voorstellingen een mooi beeld van de grote diversiteit van en in de wijk.


Productie Jeanet Hacquebord (P22)

Spijkerkwarts 2012-2014
In 2012 steunen bewoners en ondernemers de voorbereiding van Spijkerkwarts voor het eerst ook financieel, als Ontroerend Goed Aandeelhouders. Zo hoeft de productie niet te wachten op nieuwe subsidies en krijgt Spijkerkwarts als meteen een vervolg.
In 2012 koppelt P22 de projectwebsite aan een nieuw kaartverkoopsysteem en volgen ook de automatische koppelingen met Twitter en Facebook. Nieuw in 2012 is ook de Kinderkunstroute waardoor nog meer bewoners kunnen meedoen.
Aan de vooravond van een nieuwe voorstelling schrijft Hester Macrander in de Gelderlander over het Spijkerkwarts laboratorium: “Kunst maken waarbij je jezelf trouw blijft, zonder een knieval te maken voor de smaak van het grote publiek, maar waarbij je toch draagvlak creëert, is een interessante uitdaging. Het dwingt kunstenaars zich tot hun omgeving te verhouden. Sinds enige jaren staat niet voor niets de term ‘community art(s)’ in de belangstelling van beleidsmakers. Het gaat daarbij om kunst met een artistiek en een sociaal maatschappelijk doel. (…) Dit project doorbreekt de grenzen tussen publiek, spelers, theatermedewerkers, producenten en financiers. Het brengt mensen op de been die anders niet naar het theater zouden gaan en brengt wijkbewoners in beweging. Het vindt komend seizoen dus navolging in het land. In deze tijd, waarin de kunst haar draagvlak opnieuw moet veroveren, is dit een belangrijk antwoord op de al dan niet terechte scepsis over kunst.”


Na het succes van Spijkerkwarts (4 routes met 24 scènes), Spijkerkwarts 2012 (4 routes met 24 scènes én een Kinderkunstroute) krijgt Spijkerkwarts 2013 een nieuw concept: een tweeluik. Een ensemble van vijfentwintig bewoners werkt in dertien repetities aan een voorstelling die bestaat uit twee parallelle voorstellingen van elk een half uur die samen één voorstelling vormen. Het publiek reist van deel één naar deel twee, of andersom, en merkt onderweg dat de voorstelling op straat gewoon doorgaat.


Spijkerkwarts 2014 bestaat opnieuw uit vier Routes: Route Spijker, Route Kwarts, Route 14 en de Geboren en Getogen Route. Voor de voorstelling serveren drie restaurants in de wijk (Bosporus, De Blauwe Hoek en Gavius) een Spijkerkwarts Menu. Het concept van de Geboren en Getogen Route wordt ook opgenomen in de andere wijkprojecten, zoals Kamp&Geit.

Route Spijker

Fotostudio APS Media.com
“Vroeger waren mijn voeten kleiner, mijn knieën zaten hier en mijn hoofd zat hier.
Hoe groot was papa?”
“Groot genoeg om op jou neer te kijken.”

Twee dochters van een fotograaf staan sinds lang weer voor de camera.
En staan stil. Stil bij hun verleden.
Spelers Yolanda Kluen, Christine van der Heide
Artistiek begeleider Lise-Lott Kok
Te gast bij Lex Schop
Parkstraatgemeente
Ze komt hier al jaren.
Net als Mieke van de Spijkerstraat.
Ed en Hans van de bloembinderij. Marietje van tegenover.
Vandaag lijkt een dag als iedere andere dag.
Tot de klanken van het koor haar meenemen naar een andere wereld.
Een wereld waar elk mens wel even zou willen zijn.
Spelers Lucy Schipstra en Novo Cantare onder leiding van dirigent Frans van de Loo, Marja Gijsen, Roos Kwakernaak, Mariëtte Jansen, Ria Neutel, Lisé Nijman, Ans Peters, Inka van der Heul, Maaike Hooghoudt, Juliette Renaud, Arghje de Sitter, Jobien Wind, Ariel Wienk, Robert van den Brink, Erik Stielstra, Jaap Terpstra, Henk Cousijn, Maarten Mookhoek, Roel van Dijk, Antoine Freriks, Frans Tak, Bart van de Wateringen, Jan Goorissen, Pierre Eijgenraam, Janny Putman, Nomi Havelaar
Artistiek begeleider Lise-Lott Kok
Te gast bij Parkstraatgemeente
Garage Dijkstraat
Een man. Een vrouw. Een garage.
Een motor. Een droom … dwars door de USA!
“Wanneer vertrekken we nou? Ik heb mijn moeder al eergister gebeld dat we vertrokken waren!”
“Effe geduld, deze moet nog …”
Voorpret is het mooiste …
De garage net zo uitdagend als coast to coast.
Spelers Patrick Rouw, Sarah Goorhuis
Artistiek begeleider Albert Hoex
Te gast bij Patrick Rouw
(reprise uit 2012)
Voormalig Gymnasium
Wie jong is moet zich leren aanpassen aan de volwassen wereld. Dat gebeurt voornamelijk op de middelbare school, waar je steeds meer moet en minder mag. Vier meisjes, die zich voegen in het keurslijf, ontsnappen af en toe in hun dromen aan alles wat moet. Ze dromen over toen en over later. Over “zal-nooit-mogelijk-zijn” en ”je-weet-toch-maar-nooit …
Spelers Nikki Goldhoorn, Stephanie Stepanenko, Nina Almendariz Garcia, Emma de Blok
Artistiek begeleider Hester Macrander
Te gast bij Floris Schoonderbeek
Verander een straat
Een straat.
Een vrouw.
Loopt door de straat.
Loopt danst.
Danst.
De straat als dansvloer.
De rest van de straat als decor en getuigen.
Spelers Marlies Weeting, Sophie Jetten
Artistiek begeleiders Dansstorm Oost en Sophie Jetten
SLAveldje
Een vergeten stukje land. Vergeten? Vergeet het maar! Volgens de plannen wordt dit stukje land spoedig bebouwd. En de bomen? Die zullen moeten wijken. Maar wat als de boom een muze is geworden voor een kunstenaar? En wat als er iemand in de boom blijkt te wonen? En wat als de boom een eigen leven leidt? Verjaagt de boom de projectontwikkelaar, of andersom?
Spelers Kassiël Gerrits, Peter de Rijk, Marcel Berger
Artistiek begeleider Hester Macrander
Te gast bij Stadslab Arnhem

Route Kwarts
De Gruijter
Loopt u even mee?
Langs één van de markantste gebouwen van het Spijkerkwartier.
Maar loopt u wel even door?
Want achter die façade schuilt een drama.
Opgesloten in een muffe kist met hooi … noemt u dat Koninklijk?
Een alternatieve stadswandeling, die net even anders loopt.
Want dit verhaal verdient een vorstelijk bestaan, vindt u niet?

Spelers Esther Peek, Sonja Dietz
Artistiek begeleider Hanneke de Jong
Te gast bij de bewoners van het wooncomplex De Gruijter
Garage Rutten
Tussen het grove gereedschap waar wordt gewerkt aan kapotte auto’s, die wel of niet meer te repareren zijn, speelt zich het niet-materiële leven af: relaties die wel of niet meer te repareren zijn. Vreugde en verdriet, een lach en een traan: het ligt dicht bij elkaar, hoort bij elkaar als dag en nacht, als man en vrouw, als haat en liefde.
Spelers Projectkoor VOLVER o.l.v. dirigent en gitarist Gerard Schoren, Anna van Eldijk, Ellen Bollen-Weide, Frits Feldbrugge, Gaby Hutjes, Gert van Harten, Guus Berkhout, Imeke Schuurmans–ten Ham, Ingrid Esbeukman, Jacqueline Kips, Johanna Voorn, Jozefien Haagen, Karin Fennes, Loes Kelder, Margaret Dalman, Marianne Loendersloot, Marijke van der Veeken, Monique te Wierik, Nanke Klein Wassink, Paul Hoyer, Petra Boerboom, Renée van Doorn, Thera Koppenol, Ton van de Hanenberg, Tos Polak, Wietze Landman, Wilko van Loon; Orkest Anneke Frankenberg (contrabas), Vera Groen (percussie), Jan Martens (tres), Juan Carlos Allende (percussie), Arjan Lelivelt (trompet), Rob Weterings (fluit)
Artistiek begeleider Hester Macrander
Te gast bij Willem Rutten
Woonhuis Emmastraat 45A
Stel je voor: je bent voor het eerst alleen thuis en je ouders hebben beloofd pas heel laat thuis te komen.
Ga je dan saai op de bank een filmpje kijken, óf geef je stiekem een feestje? Dat kan toch wel? Tuurlijk kan dat! Gewoon lekker klein houden: een paar gezellige meiden, geen harde muziek, geen drank, geen chips. Gewoon een klein keurig feestje. Niks aan de hand, toch?
Spelers Marleen Lever, Puck Groot, Fenne Krekelberg, Nina Staamer
Artistiek begeleider Nicole Vervloed
Te gast bij Karin van den Berg en Mark Geerts
Garage Dullertstraat
Harrie sleutelt met veel liefde aan zijn old-timers, drinkt op vaste tijden zijn kopje koffie, stoft elke dag zijn orgel af en speelt elke dag hetzelfde melodietje. Hij mist iets. Maar hij weet niet wat. Dan duikt er plotseling een dansend koppel op in zijn garage. Ze bezingen de liefde. Ze brengen het hart in beweging. Kan Harrie deze passie aan?
Spelers Monica Wolfers, Michaël Janga, Henk Lasschuit
Artistiek begeleiders Nicole Vervloed en Dansstorm Oost
Te gast bij Bart en Susanne Tonino
De Watertuin
In de weelderige tuin van de zieke Jonkheer Pabst hebben hij en zuster Betsy elke dag een afspraak op de Brug Tussen Hier En Daar. Om zijn "Gedachte van De Dag" te noteren voor het boek dat hij aan het schrijven is en te musiceren met de eenpersoons hofkapel.
Spelers Bart Ooms, Judith Stolker, Foukje Broer
Artistiek begeleider Jacques Riebeek
Te gast bij omwonenden van De Watertuin
Woonhuis Boulevard Heuvelink 173
Broer en Zus zijn in een huis, héél mooi huis … van wie is dat huis? “Ssstt ..! Wat hoor ik?” “Ga jij of ga ik ..?” “ga jij maar dit keer.” Een dwangmatige kijk op het gezegde “van je familie … moet je het hebben.”
Spelers Door Krekelberg, Alwin Nieuwenstein
Artistiek begeleider Marielle Woltring
Te gast bij Wim en Tineke Lely
(reprise uit 2011)

Route 14
Lege winkel Steenstraat 9
De middenstand kampt met leegstand, diverse winkelpanden in deze wijk staan helaas leeg. Twee eigentijdse buurtbewoners hebben echter een gat in de markt gevonden voor álle leegstaande panden in het Spijkerkwartier. Wat het is kunnen we nog niet verklappen, maar mocht u nog handel zoeken, na deze scène weet u wat ook u kunt doen. En niet alleen dat: hier krijgt u een lesje in levenskunst. Vanaf nu bent u geknipt voor het leven!
Spelers Hester Macrander, Robert van Leeuwen
Te gast bij Volkshuisvesting Arnhem
Balkongalerij
Drie buren, drie balkons die zweven in de lucht. Op één balkon verschijnen een accordeon en een klarinet.
De klezmermuziek roept herinneringen op aan de avond ervoor. Uitbundig en melancholisch vinden de klanken vorm in de dans op de twee andere balkons.
Spelers Theo Worm, Jessica de Jaeger, Caruna Brugge
Artistiek begeleider Dansstorm Oost
Te gast bij Steef Patlak en Loes Bennink, Maren Wassenaar, Vera Hendriks
Woonhuis Boulevard Heuvelink 108
Zijn geliefde is verdwenen. Lang geleden al hoor. Wat rest is muzikale melancholie, maar ook … toekomstfantasieën! En natuurlijk de aardappels.
Spelers Sophie Elpers, Philipp von Samson, Jochem Woestenburg, Gemma Paus
Artistiek begeleider Marielle Woltring
Te gast bij Astrid Stokman en Derk te Bokkel
(reprise uit 2011)
Woonhuis Parkstraat 43
Een statig huis met grote ramen.
Wie wonen er?
Xander en Sandra weten dat precies.
Zij zijn de achterbuurman en de overbuurvrouw en bespieden de bewoners van nr 43 al jaren van twee kanten.
Om Xander en Sandra van hun burenobsessie te genezen gaan ze onder de deskundige begeleiding van dokter Bill voor één keer een echt kijkje nemen ín Parkstraat 43.En wij mogen mee!
Spelers Daan Masseur, Hans Marcelis, Esther Francot, Rob Groot Zevert
Artistiek begeleider Jacques Riebeek
Te gast bij Hans Marcelis en Esther Francot
Pandjeshuis De Schatkamer
Wat krap bij kas?
Dan ga je toch naar de Schatkamer!
Daar waar de een zijn hart heeft verpand en de ander zijn spullen.
Maar … raken de bezoekers niet meer kwijt dan alleen hun kostbaarheden in ruil voor harde euro´s? En waar blijven de herinnering aan ….?, de verhalen achter …?
Loslaten is soms moeilijker dan je denkt maar we zijn toch op de wereld om elkaar om elkaar te helpen niet waar?
Spelers Karina Hekkers, Eric Zwartkruis, Nicole Wijkamp, Peter van Velze, Elske van der Laan, Gonny Koenders
Artistiek begeleider Robert van Leeuwen
Te gast bij Diana Sinç
Jonahuis
In het Jonahuis staat de deur dagelijks open voor jongeren en jong volwassenen die wel een extra steuntje in de rug kunnen gebruiken. Wat is hun geschiedenis? Hun verhaal. En als dat verteld moet worden, hoe willen ze dan dat dat gebeurt? En als dat verhaal gefilmd wordt, hoe willen ze dan in beeld gebracht worden? Hebben ze de regie over hun eigen film? En hebben ze wat te melden? Nou reken maar!
Spelers bezoekers van het Jonahuis
Artistiek begeleider Robert van Leeuwen
Filmmakers Ivo Konsten, Danny Jaspers (CineCuisine)
Te gast bij Het Jonahuis

Geboren en Getogen
Woonhuis Emmastraat 53
Een leven lang theater. Maar wanneer is het begonnen? Bij de verkleedpartijen thuis? Bij het zien van de bijzondere types die rondliepen in de Spijkerbuurt van de jaren dertig en veertig? De bezoekjes met vader aan de repetities van het Rooms Katholieke Arbeiderstoneel? Een terugblik vol verwondering. Over hoe het leven langzaam theater werd. Met het ouderlijk huis als begin- en eindpunt.
Speler Jan Verhoeven
Artistiek begeleider Albert Hoex
Te gast bij Jan Verhoeven
Woonhuis Boulevard Heuvelink 187
De na-oorlogse jaren zijn de jaren van de grote bloei van de middenstand in het Spijkerkwartier. Zo bloeide ook slagerij Moolhuijzen aan de Spijkerlaan. Een slagerij met bovenhuis voor gezin met elf kinderen. En allemaal meehelpen, want het was altijd druk in de winkel! Tijd voor eten? Kan ook op het hakblok! “Ik moet vóór zessen nog 120 coteletten voor Royal klaarmaken!” Tot vader en moeder verhuisden naar de Boulevard Heuvelink. Maar het slagersbloed kruipt waar het niet heen kan….
Spelers Thea Weenink - Moolhuijzen , Jan Moolhuijzen, Erik Vos, Paulien Vos
Artistiek begeleider Albert Hoex
Filmmaker Jeanet Hacquebord
Te gast bij Thea Weenink - Moolhuijzen
Bestedelingentuin
Wat doen jullie daar?
Wij plukken bloemen uit de tuin.
Wat maken jullie ervan?
Muizengifsoep met stukjes.
Wie gaat er van eten?
Erik, omdat hij onze cola heeft gejat.
Wie mag ervan weten?
Niemand. Behalve Roos.
Niemand. Behalve Zoë.
En wie er met ons mee wil gaan, moet eerst onze test doorstaan.
Of betalen met doritochips en salsasaus.

Spelers Roos Prins, Fenna Schoren
Artistiek begeleider Hanneke de Jong
Te gast bij de omwonenden van de Bestedelingentuin
Woonhuis Spijkerstraat 120/116
De oorlogsjaren als eerste herinneringen. Het schoolbord met krijtjes als wereld. Daarna de vernielde huizen van het Spijkerkwartier van vlak na de evacuatie op het netvlies gebrand. Helpen met de wederopbouw. En daarna … tekenen! Wat anders te doen dan als een razende al die huizen te tekenen? En te tekenen. Om ze voorgoed te bewaren. Te beschermen. De schoonheid voor altijd vast te leggen. Op het eigen geboortehuis na … ”Dames en heren, welkom bij de tentoonstelling Spijkerstraat 120.”
Speler Theo Rademaker
Artistiek begeleider Albert Hoex
Filmmaker Jeanet Hacquebord
Te gast bij Egbert Bouwhuis
Voetbalveld Prins Hendrikstraat
Het Spijkerkwartier in de woelige jaren ´60 en ´70 van de vorige eeuw. De tijd van de rode ramen en de schoten op straat. Gevaarlijk? Welnee! Als je als kind voetbalde op straat had je alleen oog voor de bal, niet voor gevaar. “Niet pingelen, overspelen!” Tot er een vrouw uit de dakgoot viel, een man werd doodgeschoten, je broer een kogel tegen zijn hoofd kreeg en je ouders plotseling besloten te verhuizen. “Veel te gevaarlijk, dat Spijkerkwartier!” En jij mee moest. Tot je groot genoeg was om terug te komen, en je eigen kinderen te laten opgroeien in datzelfde Spijkerkwartier …
Speler Rob Wickerhoff, Bas Caldenhoven
Artistiek begeleider Albert Hoex
Te gast bij Joke Terpsma en de bewoners van de Prins Hendrikstraat

Opnieuw zijn de voorstellingen al weken voor de première compleet uitverkocht. Terugkijken kan hier.
Productie P22